«

»

7 NAJWAŻNIEJSZYCH BOGÓW DAWNYCH POLAN

SZARLOTA_WIOSNA_2

Warto zapoznać się z wierzeniami naszych przodków, nawiązanie do korzeni może przynieść pewne korzyści. Pomimo dominującej kultury chrześcijańskiej, pogańskie początki Polski to przede wszystkim obrzędy i rytuały silnie związane z naturą i cyklami pór roku. Należy tutaj wspomnieć o bóstwach naszych przodków, które miały opiekować się konkretną dziedziną a ich siedzibą była Góra Lecha w Gnieźnie. Mimo zaniku dawnych wierzeń do dzisiaj przetrwały różne zwyczaje i obrzędy w poszczególnych regionach Polski. Część z nich została wchłonięta przez kulturę chrześcijańską i zmodyfikowana.

Marzanna– w wierzeniach Słowian bogini Ziemi, symbol życia i śmierci, zimy i śmierci. Jej przychylność była szczególnie oczekiwana przez rolników gdyż była patronką urodzaju. Pochodzenie tej bogini łączy się sumeryjską boginią Tiamat związaną z morzem.

Lado– jest to ważny bóg dla Polan naszych przodków, to mistyczny wódz wojny i prawa. Wiara w moc porządkowania życia Słowian była szczególnie ważna w kontekście konfrontacji z zachodnioeuropejskimi ludami. Istniało zapotrzebowanie na silnego wodza i przychylność bogów, składano w ofierze koguty aby przywódcy plemion byli potężni.

Dziewanna– staropolska bogini wiosny i symbol miłości. W świadomości ludów słowiańskich patronka lasów, borów i przyrody, swoje korzenie ma w mitologii greckiej i porównywana jest do Artemidy bogini łowów, zwierząt i lasów. Powstało wiele obrzędów witających wiosnę i Dziewannę, przyjęło się iż na wiosnę młode dziewczyny szukały swoich wybranków serca. W wyobrażeniach Słowian bogini była pięknowłosą istotą władającą łukiem i dosiadającą leśne zwierzęta.

Jassa– jeden z najważniejszych bogów Polan, władca poranka i zachodu, najsilniej oddziałuje podczas równonocy wiosennej i jesiennej. Ludy słowiańskie często składały ofiary aby zjednać sobie jego przychylność stąd obecność wielkich głazów, które służyły podczas rytuałów. Postrzegany był jako bóg wojownik na białym rumaku z umiejętnością ciskania gromów.

Dzidzilela– zwana tez pogańską Wenus, podobnie jak w kulturze romańskiej była to bogini związana z wiosną, patronka roślin, zwierząt i ogrodów warzywnych. Wierzono, ze jej obecność w przyrodzie symbolizują owoce i kwiaty. Ważnym obrządkiem był taniec dziewcząt z mieczami, w formie tańca przetrwał do współczesnych czasów na terenie obecnej Chorwacji i jest wpisany na światową listę dziedzictwa UNESCO.

Trzy Zorze– stosunkowo najdłużej czczone boginie pomyślności i losu na terenie Polski. Jeszcze pod koniec XIX w. w kulturze polskiej przewijały się modlitwy i pieśni sławiące trzy boginie zorzy. Towarzyszyły naszym przodkom od narodzin do śmierci. Ich kult wywodzi ma swoje odpowiedniki w kulturze Rzymskiej, Germańskiej, Celtyckiej. We wszystkich ludach przebija się główny wątek obecności trzech bogiń, które miały zaplatać nici przeznaczenia i pilnować właściwego przebiegu wydarzeń.

Nyja- bóg świata zmarłych, bóg podziemia, ciemności i głębin. W większości europejskich ludów istnieje pokrewieństwo w słownictwie, zatem kult i nazewnictwo śmierci było niemal identyczne. Czczenie boga śmierci mogło też zapoczątkować palenie świętego płomienia to też przez wieki mogło wyewoluować także poprzez chrześcijaństwo do obrzędu palenia zniczy na grobach zmarłych.

Zapisz

Zapisz

Zapisz